Im większa firma, tym większa różnica. Ile kosztuje bycie kobietą na rynku pracy?

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie kobiety jest o 777,16 zł niższe niż mężczyzny – wynika z najnowszych danych GUS z września 2025 roku. Co istotne, luka nie zmniejsza się wraz z doświadczeniem, lecz pogłębia w momencie, gdy kariera wchodzi w najbardziej intensywną fazę. Po 35. roku życia różnica wynosi prawie 1200 zł miesięcznie, a w największych firmach, które zatrudniają ponad tysiąc pracowników, sięga ponad 1500 zł. Skala dysproporcji rośnie wraz z wielkością organizacji i wyraźnie różni się w zależności od sektora. Analizę z okazji Dnia Kobiet przygotował Personnel Service.

– Przyjrzeliśmy się danym dotyczącym przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, a więc mówimy o średniej, która z definicji upraszcza rzeczywistość. To nie jest wskaźnik idealny, bo np. nie pokazuje struktury stanowisk, ale daje nam punkt odniesienia i pozwala zobaczyć skalę zjawiska w ujęciu makro. Z danych Eurostatu wynika, że nieskorygowana luka płacowa w Polsce należy do niższych w Unii Europejskiej i wynosi około 7-8 proc., podczas gdy średnia unijna przekracza 12 proc. To relatywnie dobry wynik, ale nie oznacza braku problemu. Kobiety wciąż mierzą się z barierami strukturalnymi na rynku pracy – komentuje Krzysztof Inglot, prezes Polskiego Stowarzyszenia Outsourcingu, ekspert rynku pracy, założyciel Personnel Service.

Luka rośnie razem z karierą

Różnica pojawia się już na starcie. Wśród osób do 24. roku życia kobiety zarabiają średnio o 301,07 zł mniej. W grupie 25-34 lata luka zwiększa się do 612,5 zł. Najbardziej wyraźny skok widać jednak w momencie, gdy kariera nabiera tempa – w wieku 35-44 lata różnica to 1196,6 zł, a w przedziale 45-54 lata utrzymuje się na zbliżonym poziomie (1150,72 zł).

To właśnie w okresie największej aktywności zawodowej dystans finansowy jest największy. Dopiero po 55. roku życia różnica wyraźnie maleje (138,64 zł), by w grupie 65+ ponownie wzrosnąć do 379,75 zł. Dane pokazują, że luka nie znika wraz z doświadczeniem – przeciwnie, materializuje się w najbardziej kluczowym momencie kariery.

Im większa firma, tym większy dystans

Skala organizacji ma znaczenie. W najmniejszych firmach zatrudniających do 5 osób kobiety zarabiają przeciętnie o 222,95 zł więcej niż mężczyźni, a w podmiotach liczących 6-9 pracowników przewaga ta wynosi 303,82 zł. W firmach 10-49 osób różnica jest neutralna (77,3 zł).

Sytuacja zmienia się w średnich i dużych organizacjach. W firmach zatrudniających 50-249 osób luka wynosi już 1112,13 zł, w podmiotach 250-999 pracowników 1024,89 zł. Natomiast w największych organizacjach, zatrudniających powyżej tysiąca osób, sięga zawrotnej kwoty 1514,42 zł miesięcznie. Zatem im większa struktura, tym większy finansowy dystans między kobietami a mężczyznami.

Branża ma znaczenie

Różnice wynagrodzeń wyraźnie zależą od sektora gospodarki. W górnictwie i wydobywaniu luka, ze względu na to, że to głównie męska branża, wynosi aż 2220,37 zł. W działalności profesjonalnej, naukowej i technicznej różnica to 2263,5 zł, a w przemyśle 1375 zł.

Największe dysproporcje widoczne są w sektorach o wysokiej wartości dodanej. W działalności finansowej i ubezpieczeniowej różnica sięga 4494,28 zł, a w informacji i komunikacji, czyli w programowaniu – 3576,05 zł. W handlu oraz naprawie pojazdów samochodowych to 1391,9 zł, w edukacji 1206,42 zł, a w opiece zdrowotnej i pomocy społecznej 1967,24 zł.

Są też obszary, w których sytuacja jest odwrotna. Co ciekawe, w budownictwie kobiety zarabiają przeciętnie o 1205,34 zł więcej niż mężczyźni.

Sytuacja zawodowa Polek

Ze styczniowego „Barometru Polskiego Rynku Pracy” Personnel Service wynika, że aktywność zawodowa kobiet jest niższa niż mężczyzn. Wśród kobiet zatrudnienie deklaruje 66 proc., podczas gdy wśród mężczyzn 72 proc. Najczęstszą formą zatrudnienia pozostaje umowa o pracę, bo posiada ją zdecydowana większość pracujących kobiet. Jednocześnie 34 proc. kobiet deklaruje, że obecnie nie pracuje, co oznacza o 6 pkt proc. wyższy odsetek niż w przypadku mężczyzn.

– Te dane pokazują, że luka płacowa nie jest jednorazowym odchyleniem, ale zjawiskiem, które kumuluje się w czasie. Różnica kilkuset czy nawet ponad tysiąca złotych miesięcznie przekłada się w skali roku na kilkanaście tysięcy złotych, a w perspektywie całej kariery – na realną różnicę w poziomie oszczędności, inwestycji czy wysokości przyszłej emerytury. Dlatego dyskusja o luce płacowej powinna wykraczać poza porównanie średnich i dotyczyć struktury zatrudnienia, dostępu do stanowisk decyzyjnych oraz rozwiązań wspierających łączenie ról zawodowych i rodzinnych – podsumowuje Krzysztof Inglot z Personnel Service.

Spodobał Ci się artykuł?
Udostępnij go dalej!